فؤاد's Reviews > ماجرای عجیب سگی در شب
ماجرای عجیب سگی در شب
by
by
![25683251](https://images.gr-assets.com/users/1634950394p2/25683251.jpg)
ولفگانگ آمادئوس موتسارت
با آن که در آن زمان هنوز این اختلال شناخته شده نبود، بعضی با مطالعه ی رفتارهای موتسارت، به این نتیجه رسیده اند که او مبتلا به اوتیسم بوده: قوه ی شنوایی حساس، نیاز به حرکت دادن دائمی دست و پا، و در یک مورد، وقتی حوصله اش سر رفته بوده، پریدن و پشتک زدن روی میز و صندلی ها و در آوردن صدای گربه.
آلبرت آینشتاین
عدم قدرت ارتباط با دیگران، حساسیت به لمس شدن توسط دیگران، اخراج از مدرسه به خاطر مشکلات یادگیری، و انتخاب مکان های دور از دیگران برای مطالعات فیزیکی.
استنلی کوبریک
معروف است که این کارگردان معروف، وسواسی جنون آمیز داشته که همه ی جزئیات بی شمار صحنه های فیلم، دقیقاً همان طور که در ذهن اوست تصویر شوند و به این ترتیب، بارها و بارها، یک صحنه ی جزئی را برداشت می کرده.
تیم برتون
همسر این کارگردان (هلنا بونهام کارتر، بازیگر) وقتی برای یک فیلم، راجع به اوتیسم مطالعات جانبی می کرده، ناگهان متوجه می شود که بیشتر خصوصیات این اختلال، در همسر او نیز موجود است.
افراد دیگری هم جزء این لیست شمرده شده اند، از نیوتون و ویتگنشتاین، تا داروین و میکل آنژ، و حتی لیونل مسی.
در داستان مصور "تیمارستان آرکام" یکی از پرستارها راجع به جوکر می گوید: ما نمی توانیم با اطمینان او را تحت "دیوانه" طبقه بندی کنیم، شاید او دارای گونه ای "فرا-عقل" باشد، که در اثر تکامل نوع انسانی ایجاد شده باشد.
در این شرایط است که آدم به فکر می رود که آیا اوتیسم حقیقتاً نوعی اختلال است یا نوعی فرا-انسان بودن؟ آیا می توان به صرف این که نابغه ای انعطاف ناپذیر است و نمی تواند با دیگران ارتباط برقرار کند، او را دچار اختلال دانست؟ شاید این ها لوازم نبوغ هستند؟
با آن که در آن زمان هنوز این اختلال شناخته شده نبود، بعضی با مطالعه ی رفتارهای موتسارت، به این نتیجه رسیده اند که او مبتلا به اوتیسم بوده: قوه ی شنوایی حساس، نیاز به حرکت دادن دائمی دست و پا، و در یک مورد، وقتی حوصله اش سر رفته بوده، پریدن و پشتک زدن روی میز و صندلی ها و در آوردن صدای گربه.
آلبرت آینشتاین
عدم قدرت ارتباط با دیگران، حساسیت به لمس شدن توسط دیگران، اخراج از مدرسه به خاطر مشکلات یادگیری، و انتخاب مکان های دور از دیگران برای مطالعات فیزیکی.
استنلی کوبریک
معروف است که این کارگردان معروف، وسواسی جنون آمیز داشته که همه ی جزئیات بی شمار صحنه های فیلم، دقیقاً همان طور که در ذهن اوست تصویر شوند و به این ترتیب، بارها و بارها، یک صحنه ی جزئی را برداشت می کرده.
تیم برتون
همسر این کارگردان (هلنا بونهام کارتر، بازیگر) وقتی برای یک فیلم، راجع به اوتیسم مطالعات جانبی می کرده، ناگهان متوجه می شود که بیشتر خصوصیات این اختلال، در همسر او نیز موجود است.
افراد دیگری هم جزء این لیست شمرده شده اند، از نیوتون و ویتگنشتاین، تا داروین و میکل آنژ، و حتی لیونل مسی.
در داستان مصور "تیمارستان آرکام" یکی از پرستارها راجع به جوکر می گوید: ما نمی توانیم با اطمینان او را تحت "دیوانه" طبقه بندی کنیم، شاید او دارای گونه ای "فرا-عقل" باشد، که در اثر تکامل نوع انسانی ایجاد شده باشد.
در این شرایط است که آدم به فکر می رود که آیا اوتیسم حقیقتاً نوعی اختلال است یا نوعی فرا-انسان بودن؟ آیا می توان به صرف این که نابغه ای انعطاف ناپذیر است و نمی تواند با دیگران ارتباط برقرار کند، او را دچار اختلال دانست؟ شاید این ها لوازم نبوغ هستند؟
Sign into Goodreads to see if any of your friends have read
ماجرای عجیب سگی در شب.
Sign In »
Reading Progress
Finished Reading
August 10, 2014
– Shelved
March 28, 2015
– Shelved as:
کودک-و-نوجوان
April 19, 2015
– Shelved as:
داستان-خارجی
Comments Showing 1-12 of 12 (12 new)
date
newest »
![Down arrow](https://s.gr-assets.com/assets/down_arrow-1e1fa5642066c151f5e0136233fce98a.gif)
![Frahmani110](https://images.gr-assets.com/users/1445956837p1/45942011.jpg)
![فؤاد](https://images.gr-assets.com/users/1634950394p1/25683251.jpg)
درسته. بالا هم گفتن مشابه این رو. ممنونم..
![Miss Ravi](https://images.gr-assets.com/users/1696323221p1/21314656.jpg)
حالا جدا ازین شما نظر خودتون رو درباره کتاب ننوشتید
![فؤاد](https://images.gr-assets.com/users/1634950394p1/25683251.jpg)
![فؤاد](https://images.gr-assets.com/users/1634950394p1/25683251.jpg)
کتاب رو ده سال پیش خوندم، زمانی که هنوز توی حال و هوای داستان های جنایی بودم. یکی بهم قرض داد (یا هدیه داد و من به زور بهش برگردوندم؟ یادم نیست) و من چند فصل اولش رو با این تصور که قراره با یه داستان جنایی عجیب و غریب رو به رو بشم خوندم. اما کم کم داستان از فضای جنایی خارج شد و معلوم شد که اصلاً قرار نبوده جنایی باشه. به خاطر همین یادمه خیلی توی ذوقم خورد.
اون موقع با اوتیسم هم آشنا نبودم، و به خاطر همین فکر می کردم راوی داستان عقب مونده است.
![فؤاد](https://images.gr-assets.com/users/1634950394p1/25683251.jpg)
![فؤاد](https://images.gr-assets.com/users/1634950394p1/25683251.jpg)
مرگ غمانگیز پسر صدفی رو اگه نخوندید، بخونید. بدک نیست.
البته ترجیحاً انگلیسی ش رو بخونید.
به نظرم درصد بالایی از درونگراها یه سری از ویژگیهای اوتیسم رو با درجات مختلف دارن. شاید اختلال بودن یا نبودنش بستگی به حد و اندازه ی این ویژگیها و تعدادشون داره.
مرسی بابت ریویو. :) جالب بود.